aan #IFS #ontrouw #relaties
Het meisje dat wachtte om gezien te worden
Er is een vraag die ik vaak hoor, van mensen die zijn vreemdgegaan én van mensen die zijn bedrogen: hoe kon dit gebeuren?
Alsof ontrouw altijd het resultaat is van één helder moment. Eén keuze. Eén “ja” tegen iets verkeerds.
Maar zo werkt het bijna nooit.
Ik denk vaak aan Eva. Eva bestaat niet echt — maar haar verhaal zou dat van duizenden mensen kunnen zijn. Zesenveertig jaar oud. Tweeëntwintig jaar getrouwd met Mark, een goede man. Twee kinderen, een mooi huis, vrienden die hen “een stabiel stel” noemen. Niemand zou ooit denken dat Eva vreemd zou gaan. Eva zelf ook niet.
Als klein meisje leerde Eva iets, niet met woorden maar met haar lijf: als ik lief ben, houden mensen van me. Als ik geen last ben, raak ik niemand kwijt. Haar vader was kritisch, zelden thuis. Haar moeder lief, maar onzeker, altijd bezig de vrede te bewaren. Gevoelens werden niet besproken.
Dus werd Eva goed in zorgen. Goed in perfect zijn. Goed in het voorkomen van gedoe.
En ergens, diep onder al die vaardigheid, bleef een klein meisje wachten. Een meisje dat nooit echt gevraagd was: hoe gaat het eigenlijk met jou?
Dan verschijnt David
Op haar werk begint een nieuwe collega. Vriendelijk, geïnteresseerd, niet overdreven charmant. Op een gewone middag stelt hij een gewone vraag: “Eva… hoe gaat het eigenlijk met jóu?”
Er gebeurt iets. Niet in haar hoofd — in haar lijf. Warmte. Energie. Het gevoel gezien te worden. Niet als moeder, niet als werknemer, niet als partner. Als Eva.
Wat hier gebeurt, is niet dat David haar verliefd maakt. Het is dat hij een deel van haar aanraakt dat al tientallen jaren wacht.
Waarom ik dit vertel door de bril van IFS
Ik werk met een model dat Internal Family Systems heet. Het gaat ervan uit dat we niet één vaste persoonlijkheid hebben, maar een heel systeem van innerlijke delen. Delen die plannen en controleren om pijn te voorkomen. Delen die pas ingrijpen als de pijn tóch doorbreekt — met alles wat op dat moment verlichting geeft. En delen die oude pijn dragen, soms al sinds de kindertijd, omdat die ooit te groot was om te voelen.
Als je door die bril naar Eva’s verhaal kijkt, verandert er iets. Het is niet meer een verhaal over een slechte keuze. Het wordt een verhaal over een innerlijke strijd — tussen delen die allemaal, op hun eigen manier, proberen haar te beschermen.
En dat is precies waarom “gewoon stoppen” vaak zo onmogelijk voelt. Stoppen betekent voor het deel dat eindelijk weer iets voelt: terug naar de leegte. Terug naar het oude verdriet.
Dit is nog maar het begin van haar verhaal
Ik vertel je hier niet hoe het met Eva afloopt. Dat verhaal — hoe die innerlijke strijd kan veranderen zodra er iets anders de leiding neemt dan angst of paniek — deel ik in de nieuwste aflevering van mijn podcast.
Als jij jezelf, of je partner, herkent in dit verhaal: je bent niet gek, en je bent niet alleen. En misschien is de belangrijkste vraag na ontrouw niet van wie hou ik, maar: wie in mij verlangt eigenlijk naar liefde?
Een nieuwe podcastserie vanuit de IFS bril & over alles wat er gebeurt in de driehoek van ontrouw.